Sommige mensen staan heel nuchter in het leven.
Zo’n nuchter iemand vroeg aan een wijs man: Maar gelooft u nou echt dat woorden geneeskracht hebben?
“Wat bent u voor een botterik om zo’n vraag te stellen” zei de wijze man.
De nuchtere man voelde zich gekwetst door die opmerking.
Daarop zei de wijze man: “als grove woorden pijn kunnen doen, zou het dan ook niet zo kunnen zijn dat er woorden zijn die genezen”?

Ik geloof, dat mensen verhalen nodig hebben.
Ons onbewuste werkt met beelden zoals die in mythen en sprookjes voorkomen, de archetypen. Onze geest kan die beelden soms niet goed plaatsen, maar onze ziel herkent ze. Ik geloof, dat verhalen voeding zijn voor de ziel.

Wat we bij verhalen vertellen doen, is wat mensen in alle tijden samen hebben gedaan; elkaar vertellen hoe het geweest is, wat je hebt beleefd, hoe je bent gekomen waar je bent, hoe je bent geworden wie je bent.

Vertellers hebben luisteraars nodig. Luisteren is open staan, toelaten, je eigen beelden scheppen bij de woorden. Het is de magie van een groep die de beleving intenser maakt, die zorgt voor verbondenheid. Dat alles is een creatief proces.